Rosalía de Castro tamén é un Animal Escondido!

O mes de febreiro foise convertendo, nos últimos anos, no da reivindicación dos poemas rabudos de Rosalía, vivos e ceibes, feministas e certeiros como ningún outro. E nós, Animal Escondido, tamén quixemos participar no acto de homenaxe que celebrou o Concello de Ames, na Casa de Cultura de Bertamiráns, o xoves 23 de febreiro; parabéns para Sara e Marcos polo seu recitado, tan cheo de forza e enerxía. Graciñas!

Cine e poesía: Remando ao vento

Cine e poesía, romanticismo e suicidio, palabras e pesadelos, un monstro imaxinario e un berro de liberdade entre a brétema... así remamos xunt@s diante da pantalla con Animal Escondido.

"Nun lugar cheo de desesperación" (poema de creación colectiva)

A vida dorme coa morte

e pon os pés no horizonte dun bigote.

A morte é unha sesta eterna,
unha bañeira porca,
unha frecha atravesando o corpo,
atravesando o pau de seda da roupa.
A morte crávaseche no peito,
déixate colgando a presión de facer as cousas ben.
A morte sempre estará ao teu carón
e, de fondo, os seus pés.
A morte vixiaba unha muller revolucionaria,
sen amor, pero namorada.
A morte disolve a luz na primeira pincelada.

(Poema elaborado en grupo por Animal Escondido a partir de pinturas de Frida Kahlo)

Animal Escondido ataca de novo! E xa crea poemas!

Café con verso (3)

"Maleducada:
para comer cos dedos
sempre estou lista."

                Elvira Riveiro Tobío

Café con verso (2)

"Hei poñer un letreiro no meu ventre
 moi fráxil
 coma nas caixas de louza
 e cristais e espellos e reloxos
 para que ninguén te dane
 meu ben"

               Iolanda Zúñiga, Amor Amén, Xerais

Café con verso (1)

"Na colmea
 as abellas
 nunca teremos
 cintura de avespa"

               Antía Otero, O cuarto das abellas, Xerais